.. Zelfportret



 
 

Een hele uitdaging, zo'n zelfportret! 

Iets neerzetten op de plek waar je zelf wil gaan staan of zitten, daar moet je dan op scherpstellen, dan de ontspanknop indrukken, snel naar je plek rennen, het object waar je op scherp gesteld hebt buiten beeld slingeren en dan je hoofd op precies dezelfde afstand van de camera zien te krijgen als het object. 😅 O ja en ondertussen ook nog nadenken over je houding, je blik, de emotie die je vast wil leggen...

En dat allemaal binnen enkele seconden! Dat lukt natuurlijk niet altijd.
En dan klopt een foto soms van geen kanten qua compositie, qua scherpte of qua belichting, maar weet hij toch te raken. 

Foto 3 is zo'n foto: Totaal niet scherp in het gezicht, de compositie is niet goed, het begint al een beetje te schemeren en ik fotografeer alleen met natuurlijk daglicht. Ik was nog niet klaar voor de volgende pose, dus je ziet heel even een glimp van vermoeidheid en zorgen, tussen het poseren door...

Maar juist daarom vind ik hem mooi. Omdat het puur en echt is. En dát, bedacht ik me na dit zelfportret, is waarom ik weer meer wil gaan portretteren; om echtheid te vangen, maar dan wel gewoon scherp en vanaf de andere kant van de camera. 😊 

Ik weet alleen nog niet waar ik met een overvolle agenda de tijd en energie vandaan moet halen, maar... het plàn is er! 😄

Geen opmerkingen :